Landschildpad

Sommige landschildpadden zoals de Griekse landschildpad zijn bedreigde diersoorten en mogen enkel verhandeld worden met cites papieren om alszo de herkomst van de dieren te weten en wildvang te verbieden.

Weinig mensen weten echter niet dat de papieren die ze met hun gekochte schildpad meekrijgen slechts een beperkte houdbaarheid heeft. Het is namelijk zo dat wanneer het rugschild van de schildpad langer wordt dan 10cm, de eigenaar verplicht is zijn schildpad te identificeren met een microchip.

De microchip wordt geplaatst in de rechterachterpoot van de schildpad en een hechting wordt 
nadien op de huid aangebracht. 

Groene Leguaan

De huisvesting:

Gebruik geen zand als vloerbedekking. Waterbakken alle dagen reinigen en ontsmetten en uitwerpselen dagelijks verwijderen.

vochtigheid : 60%-75%

temperatuur : min. 29.5°C / max. 38°C ('s nachts : 25°C)

belichting : 14u per dag, liefst met een UV-lamp

afmetingen terrarium : H 2.5M / L 2M / D 1.5M

Incusion body disease

Incusion body disease is een dodelijke aandoening bij boa's en pythons. Het wordt mogelijks veroorzaakt door een retrovirus. Typische symptomen zijn de centraal-nerveuze verschijnselen die optreden in de vorm van krampachtige verdraaiingen van de nek, trillingen van de kop, desoriëntatie en evenwichtsverlies. De zenuwsymptomen zijn erger en verlopen vlugger bij pythons. De slang is niet meer in staat zijn prooi te vangen en te wurgen. Er bestaat geen medicamenteuze behandeling, zodat men de dieren enkel in leven kan houden door te dwangvoederen. Euthanasie daarentegen is een betere optie wegens de besmettelijkheid van de ziekte. De ziekte zou mogelijks overgedragen worden door mijten. Men kan de ziekte bij het levende dier vasstellen door histologie van een stukje lever. Hiervoor wordt een leverbiopt van de slang onder volledige narcose genomen.

UNILATERALE SALPINGECTOMIE EN OVARIECTOMIE BIJ EEN BAARDAGAAM

Een baardagaamvrouwtje van 5 maand oud en reeds gedekt en drachtig van een ouder mannetje werd aangeboden op consultatie. Het diertje had reeds een 10 tal eieren gelegd maar was nadien in legnood gegaan. Zeker 1 ei was voelbaar bij palpatie van de buik en vermits geneesmiddelen 12 u na het leggen van het laatse ei niet meer zinvol zijn om de eileidercontracties te stimuleren werd geopteerd voor chirurgie om de leefkansen van het dier gaaf te houden. De eigenaars vragen om indien mogelijk de vruchtbaarheidskansen te behouden. Het diertje werd gesedeerd en nadien aan de gasanesthesie gelegd. Een warmtekussen voorkomt te snelle afkoeling. Een paramediane incisie wordt gemaakt en de eileider met 1 ei wordt zichtbaar. Het ei wordt verwijderd en er wordt gepoogd de eileider te naaien maar dit lukt niet wegens te broos. Er wordt dan maar beslist de eileider en eierstok aan een kant te verwijderen. De eierstok en eileider aan de andere kant blijft intact zodat de vruchtbaarheidkansen blijven bestaan. De spierlagen en schubbenhuid worden gehecht en het diertje wordt na de operatie in een couveuze gesplaatst. 

PENISPROLAPS BIJ GRIEKSE LANDSCHILDPAD

Heel regelmatig zie ik in mijn praktijk een schildpad met een prolaps. Door leken en liefhebbers wordt dit omschreven als een zwelling ter hoogte van de anus. De prolaps kan verschillende anatomische stucturen bevatten gaande van de blaas, een stuk darm, een eileider of een penis. Een prolaps dient altijd zo vlug mogelijk behandeld te worden want na een tijd wordt het afgesnoerde deel niet meer van bloed voorzien en is er kans op necrose en infectie met dodelijk afloop tot gevolg. In het hieronder afgebeelde gevalletje ging het om een prolaps van een kleine week oud. Na grondige inspectie van het reeds afgestorven weefsel kon ik besluiten dat het om penisweefsel en niet om darmweefsel ging. Het geprolabeerde deel werd grondig ontsmet en teruggestoken. In een mum van tijd werd het terug uitgeperst en aangezien er behoorlijke kans op infectie bestond werd besloten de penis te amputeren. Vermits bij de schildpad de urine uitmondt in de cloaca en niet in de penis is een amputatie nogal behoorlijk eenvoudig uit te voeren. 

Bijtwonde slang

Bijtwonden komen heel dikwijls voor bij slangen. Tijdens het wurgen van een rat werd deze slang gebeten in zijn nek. Gelukkig is de eigenaar onmiddellijk naar de praktijk gekomen om de wonde te verzorgen. 

De bijtwonde was recent en er was weinig infectie. De wonde werd ontsmet en locaal verdoofd. 

Een tweetal everterende hechtingen werden geplaatst zodat de wonde terug mooi dicht was. De slang kreeg nog een antibiotica-inspuiting en pilletjes.

Muilonderzoek slang

Een onderzoek bij een slang en hagedis bestaat altijd uit een mest- en een muilslijmvliesonderzoek. Met een swabje worden slijmpjes uit de muil genomen, op een draagglaasje met een zoutoplossing gelegd en bekeken onder de microscoop. Heel dikwijls worden flagellaten (eencellige organismen) teruggevonden die mogelijks een belangrijke rol zouden spelen bij stomatitisgevallen of muilinfecties. Dikwijls worden ook longwormeieren gezien die dan uiteraard moeten behandeld worden. 

Legnood wateragaam

Mestonderzoek Korenslang


Het mestonderzoek bij reptielen is een routineonderzoek en dient bij elke raadpleging uitgevoerd te worden. De mest moet vers zijn ( niet ouder dan 3 uur). Opgedroogde mest die blijven liggen is in het terrarium in niet geschikt voor onderzoek.

Verse mest wordt vermengd met fysiologisch water op een draagglaasje. Een dekglaasje erover en dit wordt bekeken onder de microscoop. We gaan op zoek naar flagellaten, ciliaten, amoeben, oocysten en wormeieren.

Nadien kan er ook een verrijkingsmethode worden toegepast waarbij het mesststaaltje vermengd wordt met een geconcentreerde zoutoplossing met hoog soortgelijk gewicht. Men laat de oplossing een tiental minuutjes staan zodat de wormeieren naar boven komen te drijven in hoge aantallen. Een dekglaasje wordt nu op de oplossing gelegd zodat de eieren gaan kleven. Het dekglaasje legt men op het draagglaassje en alles wordt bekeken onder de microscoop.


Amoebe onder de microscoop
Amoebe onder de microscoop